บทที่ 17 โมเดล

บทที่17

โมเดล

ความรู้สึกวูบวาบถาโถมเข้ามาจนทำให้วริศราต้องเบือนหน้าหนีสายตาคมกริบที่ส่งมา 

“เศษผงติดผมน่ะ เราเดินกันต่อเถอะ” ปถพีร์ชะงักเล็กน้อยเมื่อสบตากับสาวตรงหน้า เขารีบดีดตัวออกก่อนจะหันหน้าไปทางอื่น

ต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไรเพียงแค่สบตากันเบาๆก่อนที่ชายหนุ่มจะชวนเปลี่ยนเรื่อง

“ไปทางนั้นกันจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ